Karar Ustanın mı, Patronun mu Omzunda Kalıyor?
(Henüz puanlanmadı)
Loading...Araç kontrol edilmiştir.
Sorun görülmüştür. Usta ne yapılması gerektiğini bilir.
Ama karar o anda alınmaz.
Çünkü sahnede sadece usta yoktur.
Usta liftten iner.
Servis danışmanı konuşmayı başlatır, durumu özetler.
Patron ya da servis müdürü uzaktan dinler; bazen ofisten, bazen ekrandan.
Usta teknik kısmı anlatır.
Danışman müşterinin yüzüne bakar.
Müdür süreye bakar.
Kimse yanlış bir şey yapmaz.
Ama roller arttıkça, kararın sahibi daha da belirsizleşir.
Usta şunu düşünür:
“Ben söyledim, gerisi patronun kararı.”
Servis danışmanı şunu düşünür:
“Tekniği usta anlattı, ben araya girmeyeyim.”
Servis müdürü ise şunu varsayar:
“Gerekli olsaydı, biri mutlaka durdururdu.”
Müşteri içinse tablo daha karışıktır.
Birden fazla kişi vardır,
ama net bir yön yoktur.
Ve karar yine askıda kalır.
Bu sahnede de kimse hata yapmaz.
Kimse “hayır” dememiştir.
Kimse karşı çıkmamıştır.
Ama karar,
bir kişiye ait olmadığı için
sessizce dağılır.
Atölyelerde bu durum sık yaşanır.
Küçük atölyede de olur, zincir serviste de.
Usta teknik tarafta durur.
Patron ya da müdür ticari tarafta.
Danışman ise ikisinin arasında kalır.
Ve bu üçlü denge içinde,
karar yavaşça ertelenir.
Bu bir iletişim sorunu değildir.
Bir yetki karmaşası da değildir.
Bu, kararın kime ait olduğunun net olmadığı anlardır.
Net olmayan kararlar,
en sessiz şekilde beklemeye alınır.
➜ Bu sahne tanıdık geldiyse
Bu durumun kişisel değil, yapısal bir mesele olduğunu görmek için:
Dijital Oto Kontrol çerçevesine buradan bakabilirsiniz.
